logo
 

Jacky Ickx: “Het is een mirakel dat ik nog leef”

10 augustus 2019 — Hoewel hij er nooit in geslaagd is om wereldkampioen te worden is Jacky Ickx toch een van de meest gevierde racers van de jaren zestig en zeventig. In de podcast ‘Beyond the Grid’ op de officiële F1-website blikt hij terug op zijn carrière.

Dit bericht bekijken op Instagram

[J-23] Vingt-Trois comme l’âge du plus jeune vainqueur belge d’un GP de F1, notre légendaire Jacky Ickx ! ߇ǰ߇ª C’était en 1968, en France, sur une Ferrari 312. John Surtees et Jacky Stewart complétaient le podium. - [D-23] Twenty-Three: like the age of the youngest Belgian Grand-Prix winner: the legendary Jacky Ickx!߇ǰ߇ª It was in 1968, in France, on a Ferrari 312. John Surtees and Jacky Stewart completed the podium. - #belgiangp #f1 #formula1 #spafrancorchamps #jackyickx

Een bericht gedeeld door Spa Grand Prix (@spagrandprix) op

Een snelle blik op het palmares van onze landgenoot zegt eigenlijk al voldoende: achtvoudig racewinnaar en twee keer vice-kampioen in de F1, zes keer de vierentwintig uren van Le Mans, Parijs Dakar. Niet slecht voor iemand die in zijn jonge jaren droomde van een rustig leventje als tuinman.

Ickx beleefde zijn hoogdagen in de jaren zestig en zeventig, een van de gevaarlijkste periodes in de racerij. Gemiddeld lieten twee rijders per seizoen het leven, een hallucinante statistiek. De Brusselaar was elk weekend wel ergens op een circuit te vinden in een of andere raceklasse.

“Het was normaal om verschillende kampioenschappen door elkaar te rijden,” aldus Ickx. “Als ik alle ronden moest optellen die ik overal ter wereld heb gereden in zo’n gevaarlijke periode is het een mirakel te noemen dat ik het overleefd heb.”

“Ik heb gewoon puur geluk gehad dat ik het overleefd heb, er zijn veel andere getalenteerde jongens die het niet overleefd hebben. Het verschil tussen een gewoon ongeval en een ernstig ongeval is heel klein. Ik ben mijn beschermengel erg dankbaar want ik heb hem serieus op de proef gesteld.”

Jackie Stewart was een voorvechter op het gebied van veiligheid in de Formule 1, de Schot was zelf ook al door het oog van de naald gekropen in Spa-Francorchamps. Ickx heeft veel respect voor Stewart en hij liet zich ook niet onbetuigd in de strijd voor meer veiligheid.

In de vierentwintig uren van Le Mans in 1969 stormde hij niet naar zijn auto tijdens de traditionele Le Mans start zoals iedereen maar hij wandelde ostentatief naar zijn bolide en vertrok pas toen hij zijn gordels fatsoenlijk had vastgemaakt.

“Ik had geen zin om 330 kilometer per uur te rijden in de Ford GT40 zonder veiligheidsgordels. Het was een inspiratie maar de rijder die alles verandert heeft was John Woolfe, die jammer genoeg verongelukte in de eerste ronde in 1969. Hij droeg zijn veiligheidsgordels niet. Daarna werd besloten om de regels te veranderen. In die tijd waren er nog mensen die dachten dat het veiliger was om uit je auto gekatapulteerd worden in plaats van erin vast te zitten.”

In 1970 werd Ickx vice-wereldkampioen in de Formule 1, achter de betreurde Jochen Rindt die vier races voor het einde de dood had gevonden.

“Ik was verrast dat ze me de vraag stelden of ze hem de titel zouden geven,” gaat Ickx verder. “Voor mij was het normaal, hij reed de laatste vier races niet meer mee maar hij had de meeste punten. Het feit dat ik toen dat kampioenschap niet gewonnen heb is het beste wat me in mijn carrière overkomen is. Op basis van de punten was het duidelijk, ik begreep niet waarom ze dat vroegen, hij verdiende het.”

Geschreven door Tom Schots

image

Geschreven door Geoffrey Van den Elshout

Categorieën: Ander nieuws

Verwante nieuwsitems

F1Journaal Specials

GP van Australië